Wat neem jij, nu je in het buitenland woont, “for granted”?

Wellicht heb je de gemaakt om Nederland (tijdelijk) te verlaten en die keuze heb je niet zomaar gemaakt. Of toch wel? Was het een bewuste keuze voor jou om te vertrekken of is het eigenlijk heel geleidelijk gegaan waarin je het moment van teruggaan steeds weer uitstelde?

Als je weer eens terug zou gaan naar die keuze of dat moment van vertrek. Wat waren de voordelen toen voor jou? Snakte je naar avontuur, naar je geliefde, naar een langzamer leven, naar meer vrijheid, naar mooier weer? Ik weet uiteraard niet wat het voor jou was, dat is voor iedereen anders, maar probeer weer eens voor de geest te halen voor welke keuzes je toen stond. Wat speelde er toen?

Misschien heb je het zelfs wel opgeschreven en kun je het teruglezen? Of kun je door middel van foto’s weer terug naar dat moment en ook naar hoe je je toen voelde. Je zou er ook nu alsnog mee kunnen beginnen om het op te schrijven. Kun je je nog herinneren hoe je je toen diep van binnen voelde?

Soms gaan je gedachten met je op de loop en laat je op dit moment in je leven wellicht andere gedachten en gevoelens de overhand spelen. Dat kan bijvoorbeeld heimwee zijn. Heimwee naar je familie, je vrienden, naar de Nederlandse seizoenen, de broodjes haring of het simpelweg gewoon even naar de supermarkt fietsen. Sta je daarnaast dan ook nog weleens stil bij datgene dat jou de doorslag gaf om naar het buitenland te vertrekken? Of neem je dit nu eigenlijk stiekem een beetje ‘for granted” en is het naar de achtergrond verschoven?

Wat het ook is voor jou, vergeet niet dat je toen een keuze gemaakt hebt op basis van hoe je leven toen was. Ondertussen heb je alweer zoveel meegemaakt en ben je weer gegroeid als mens. Je staat nu anders in het leven dan dat je 5 jaar geleden stond, of zelfs een jaar geleden.

En op basis van hoe je leven nu is, kun je weer nieuwe keuzes maken. En dat kan een ingrijpende keuze zijn, maar dat hoeft niet. Het kan simpelweg ook een beslissing zijn om iets, iemand of een gedachte los te laten. Iets waaraan je nu nog vasthoudt, maar wat je inmiddels niet meer verder brengt. Je zou het op kunnen schrijven en er simpelweg afscheid van kunnen nemen.

Als je hier eens rustig voor jezelf over nadenkt. Wat zou jij dan los willen laten?